چگونه از ابتلا به بیماری های پوستی در استخر جلوگیری کنیم ؟

با فرا رسیدن فصل گرما بسیاری از ما مایلیم اوغات فراغت خود با رفتن به استخر و شنا کردن سپری کنیم . شنا کردن یکی از ورزش هایی میباشد که در فصل گرما میتوان بسیار از آن لذت برد اما باید توجه کرد که ممکن است بیماری‌های مختلفی از جمله بیماری‌های پوستی را نیز ایجاد کند. به همین دلیل باید نکات بهداشتی را رعایت کرد.

چه نوع میکروب‌هایی در آب رشد می‌کند؟

بیماری هایی که بیش از سایر امراض در استخر های شنا دیده شده و شناگران را تهدید میکند . عفونت های پوستی و بیماری های قارچی مانند : ورسیکالر، کچلی , زرد زخم , عفونت پزودومونایی و خارش بین انگشتان و کشاله پای شناگران و انواع زگیل ها و مولوسکوم ها است .بیماری های گوارشی و اسهال ها :میکروب های مولد بیمارهای دستگاه گوارش برای زنده ماندن در آب استخر قدرت بیشتری دارند , بنابراین بزرگترین خطر هنگامی پیش می اید که بیماری های عفونی روده ای بین مردم شایع باشد و همچنین , استخر شلوغتر باشد.عفونت چشم و گوش و حلق و بینی : بیماری های مربوط به گلو درد چرکی و ورم ملتحمهء چشم از متداول ترین امراض بین شناگران است . بنابراین بی توجهی به درجه حرارت آب استخر و محیط اطراف آن و نبودن کلر آزاد در آب استخر شرایط را برای رشد و تکثیر این گونه بیماری ها فراهم میکند .

امراضی که با آب الوده استخرها به شناگران منتقل می شود عبارتند از :

۱ – بیماریهای جلدی و پوستی :

بیماری هایی که بیش از سایر امراض در استخر های شنا دیده شده و شناگران را تهدید میکند . عفونت های پوستی و بیماری های قارچی مانند : ورسیکالر، کچلی , زرد زخم , عفونت پزودومونایی و خارش بین انگشتان و کشاله پای شناگران و انواع زگیل ها و مولوسکومها است .

۲ – بیماری های گوارشی و اسهالها :

میکروب های مولد بیمارهای دستگاه گوارش برای زنده ماندن در آب استخر قدرت بیشتری دارند , بنابراین بزرگترین خطر هنگامی پیش می اید که بیماری های عفونی روده ای بین مردم شایع باشد و همچنین , استخر شلوغتر باشد.

۳ – عفونت چشم و گوش و حلق و بینی :

بیماری های مربوط به گلو درد چرکی و ورم ملتحمهء چشم از متداول ترین امراض بین شناگران است . بنابراین بی توجهی به درجه حرارت آب استخر و محیط اطراف آن و نبودن کلر آزاد در آب استخر شرایط را برای رشد و تکثیر این گونه بیماری ها فراهم میکند .

۴ – بیماری های انگلی :

یکی از مهمترین بیماری های انگلی ,بیماری خونی به نام ” شیستوزمازیس ” است . در مناطق گرمسیر چنانچه استخر با آب رودخانه ای پر شود که عامل این بیماری در آن باشد احتمال میرود افراد سالمی را که در چنین آب هایی شنا میکنند آلوده کند.

چگونه از ابتلا به بیماری های پوستی در استخر جلوگیری کنیم ؟

چگونه از ابتلا به بیماری های پوستی در استخر جلوگیری کنیم ؟

بیماری های پوستی قابل انتقال در استخر :

– سودوموناس : یکی از میکروب‌هایی که می‌تواند در آب رشد کند، «سودوموناس» است. اگر یک کودک سالم به این میکروب آلوده شود، در صورتی که مشکل سیستم ایمنی نداشته باشد، پس از شنا کردن متوجه جوش‌های پوستی پراکنده و آبدار مانند آبله‌مرغان روی پوستش خواهد شد. سودوموناس می‌تواند باعث عفونت گوش شود. به این صورت که میکروب روی گوش خارجی می‌نشیند و باعث خارش شدید و ترشحات چرکی در کانال و مجرای گوش می‌شود. این جوش‌ها را می‌توان به‌راحتی و با استفاده از درمان‌های موضعی یا خوراکی از بین برد و طول درمان آن فقط ۳-۲ روز است.

– استافیلوکوک‌‌ : میکروب‌ دیگری که از طریق آب و وسایل عمومی استخرها منتقل می‌شود، استافیلوکوک‌‌ است. این میکروب بیشتر در اثر استفاده از دمپایی، حوله، شانه و دیگر وسایل مشترک میان افراد منتقل می‌شود و از طریق آب استخر باعث عفونت‌های پوستی و کورک خواهدشد.

– تینا ورسیکولر : آلودگی قارچی در استخرها شایع است، حتی دمپایی‌ها و دیگر وسایل استخر نیز ممکن است آلوده به عفونت‌های قارچی باشند، بنابراین حتما باید در محیط‌های مرطوب و استخر‌ها دمپایی‌ها را ضدعفونی کرد و پابرهنه حرکت نکرد. یکی از قارچ‌های پوستی در محیط استخر، «تینا ورسیکولر» است که به صورت ضایعات سفید، قهوه‌ای تیره و روشن و… روی پوست دیده می‌شود و باعث خارش خفیف تا شدید خواهدشد. ضایعات هنگام عرق کردن، تشدید می‌شوند. ضمنا قارچ‌هایی مانند کاندیدا می‌توانند باعث عفونت در کشاله ران و چین‌های پوستی شوند

– آدنوویروس : عفونت‌های ویروسی پوستی نیز در محیط استخر منتقل می‌شوند و برجسته، متعدد و خارش‌دار هستند. از دیگر بیماری‌های شایع ویروسی ناشی از آب استخرها، گروه «آدنوویروس»‌ها هستند که مهم‌ترین و آسان‌ترین راه انتقال آنها، آب استخر است که به طور عمده باعث ورم ملتحمه چشم می‌شود. ویروس دیگری که در استخر قابل‌انتقال است، ویروس تبخال است که باعث بروز ضایعات پوستی تاولی دردناک در سطح پوست می‌شود. باید قبل از ورود به آب استخر حتما دوش بگیرید. این موضوع در بسیاری از استخرها نادیده گرفته می‌شود، در حالی که دوش گرفتن می‌تواند از انتقال بسیاری از آلودگی‌ها داخل آب جلوگیری کند

– منگنو آنسفالیست : اگر در مکان‌های غیربهداشتی شنا کنند، این اتفاق ممکن است برای آنها بیفتد. مثلا انگل «منگنو آنسفالیست» که محل زندگی‌اش آب‌های آلوده است، می‌تواند هنگام شنا کردن از راه بینی وارد شود و خود را به سیستم اعصاب مرکزی برساند. البته در استخرها که کنترل می‌شوند و بهداشت دارند ممکن است اتفاق نیفتد، ولی کودکان و جوانانی که در استخرهای غیربهداشتی مانند برکه‌ها شنا می‌کنند، احتمال دارد به این بیماری عصبی خطرناک مبتلا شوند.

– تریکومونیازیس : «تریکومونیازیس» بیماری دیگر انگلی است که معمولا از طریق مقاربت انتقال می‌یابد، ولی بیماری‌هایی که از طریق آب استخرهای آلوده به اشخاص سالم منتقل می‌شوند باعث سوزش ادرار خواهند شد.

– شیستوزمازیس : یکی از مهمترین بیماری های انگلی ,بیماری خونی به نام ” شیستوزمازیس ” است . در مناطق گرمسیر چنانچه استخر با آب رودخانه ای پر شود که عامل این بیماری در ان باشد احتمال میرود افراد سالمی را که در چنین اب هایی شنا می کنند الوده کند.

اقدامات بهداشتی برای پیشگیری از آلودگی :

برای جلوگیری از انتشار آلودگی های میکروبی و انگلی حاصل از انتقال بیماری شناگران به آب استخرها باید این اقدام های بهداشتی را انجام داد :

۱ – آب استخر باید دائم تصفیه و گند زدایی شود .
۲ – از پذیرش مراجعان بیش از حد ظرفیت استخر جلوگیری شود .
۳ – حوضچهء اطراف استخر , محل های رخت کنی و دوش ها دائم نظافت و ضد عفونی گردد .
۴ – حوضچهء کوچکی برای ضد عفونی کردن شناگران قبل از ورود به استخر برای مبارزه با بیماری های قارچی و ویرال انگشتان پای شناگران احداث گردد .
۵ – هر شناگر باید از مایو , کلاه شنا , حوله , دمپایی مجزا و مخصوص به خود استفاده کنند و نباید به صورت مشترک از این وسائل استفاده کرد .
۶ – شناگران پیش از ورود به استخر از نظر سرما خوردگی , جوش و تبخال و سایر بثورات پوستی , التهاب چشمها و یا هر عفونت دیگری که بر اثر آن احتمال الودگی آب و در نهایت سایر شناگران را سبب می شود از نظر ظاهری معاینه شوند و در صورت داشتن مورد خاص بیماری از ورود آن ها به استخر جلوگیری شود .
۷ – کیفیت فیزیکی و باکتریولوژیکی آب استخر در تمام مدت باید ازمایش شود .
۸ – برای بازدید کننده ورودی و خروجی جدا در نظر گرفته شود .
۹ – درجه حرارت مناسب برای آب استخر رعایت شود .
۱۰ – شنا گران باید قبل از ورود به استخر دوش بگیرند و پس از خروج از استخر نیز بدن خود را با مواد شوینده خوب بشویند و سپس در صورت دارا بودن پوست خشک از لوسیون های نرم کننده بدن استفاده کنند.

آیا کلر موجود در آب استخرها به تنهایی برای ضدعفونی آن کافی است؟

اگر در حد استاندارد باشد، بله، البته حوضچه‌هایی هم در نزدیکی استخر‌ها وجود دارد که بهتر است افراد قبل از ورود به آب داخل آن شوند سپس وارد استخر شوند.

آیا بهتر است در تابستان از استخر روباز استفاده کنیم یا سرپوشیده؟

استخرهای روباز به دلیل قرار گرفتن در معرض آفتاب و خاصیت ضدعفونی‌کنندگی نور خورشید انتخاب مناسبی هستند، به شرط اینکه مراقب آفتاب‌سوختگی‌های ناشی از قرار گرفتن در معرض آفتاب هم باشید. پوست ظریف و حساس کودکان نباید زمانی طولانی در معرض نور مستقیم قرار گیرد.

توصیه می‌شود کودکان بیش از ۱۵ دقیقه در معرض آفتاب قرار نگیرند تا از خطرات آفتاب‌سوختگی درامان بمانند. نکته مهم در مورد استخرهای روباز این است که ماه‌های تیر و مرداد و بین ساعت‌های ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر به علت درجه حرارت زیاد برای استفاده کودکان مناسب نیستند. از سوی دیگر، استخرهای سرپوشیده احتمال تشدید آسم را در کودکان مبتلا زیاد می‌کنند که علت آن نیز کلر موجود در این استخرهاست. بهتر است والدین هنگام استفاده کودکان مبتلا به آسم، از استخر دقت بیشتری داشته باشند.

با خشکی پوست در اثر شنا کردن چه باید کرد؟

یکی از مشکلات مشاهده‌شده در شناگران خشکی پوست است، شبیه آنچه در فصل زمستان دیده می‌شود. به علاوه، این مشکل در شناگرانی که به مدت طولانی در استخرهای آب گرم شنا می‌کنند یا پوست خود را پس از شنا با صابون معمولی می‌شویند، مضاعف خواهد شد. خشکی پوست به دلیل از دست دادن سبوم پوست ایجاد می‌شود، اما در هر حال کوتاه کردن زمان حمام پس از شنا و شستشو با صابون با پایه روغنی و آب ولرم دستورات ساده‌ای برای پیشگیری از خشکی پوست هستند.

کاربرد روغن‌های سنگین مثل وازلین قبل از ورود به آب می‌تواند در حداقل کردن اتلاف آب از دست رفته پوست موثر باشد. همچنین استفاده از روغن حمام بلافاصله پس از استحمام قبل از اینکه پوست خشک شود، مفید است. استفاده مکرر از مرطوب‌کننده‌ها در شکل لوسیون یا کرم اگر به صورت افراطی نباشد، موثر خواهد بود.

هشدار درباره استفاده از گوش‌پاک‌کن

به هیچ وجه بعد از بیرون آمدن از آب، نیازی به تمیز کردن مجرای گوش نیست و هرگونه دستکاری، چه به وسیله گوش‌پاک‌کن و چه با هر وسیله دیگری مانند سنجاق‌سر ممنوع است و موجب ایجاد خراش‌هایی در گوش می‌شود که سبب عفونت گوش خواهد شد.

حتی هنگام شنا یا قبل ورود به آب نیازی به استفاده از گوشی و قالب‌های گوش یا پنبه‌های آغشته به وازلین هم نیست چون ساختار گوش به نحوی است که یک سد مطمئن در برابر نفوذ آب و مواد دیگر ایجاد می‌کند. البته اگر جراحی گوش داشته‌‌اید یا به عفونت‌های مزمن گوش دچار بوده‌‌اید باید با نظر پزشک و توصیه او شنا کردن را از سر بگیرید.

ضد عفونی کردن آب استخر با چه روش هایی انجام میشود ؟

برای ضدعفونی کردن آب استخرها از چند ماده استفاده می‌شود که از آن جمله می‌توان به کلر، بروم و ازون اشاره کرد. در کشور ما برخی استخرها با کلر و برخی با ازون ضدعفونی می‌شوند. ازون گازی سنگین‌تر از هوا و به رنگ آبی است که از ۳ اتم اکسیژن درست شده و برای تهیه آن به کپسول‌های خاصی نیاز است. ازون در مقایسه با کلر گران تمام می‌شود ولی بی‌خطر است. کلر کاربرد بالاتری دارد چون ارزان است و در عین کاربری ساده، قدرت ضدعفونی‌کنندگی بالایی دارد.

البته برای موثر بودن باید PH آب خنثی و میزان مشخصی از کلر در آب وجود داشته باشد. در صورتی که PH آب متغیر باشد، کلر درست عمل نمی‌کند. وقتی کلر به آب اضافه می‌شود چند محصول شیمیایی به‌وجود می‌آید؛ اسید هیپوکلرو یا کلر آزاد، یون هیپوکلرویت یا کلر پتانسیل و کلرامین یا کلر ترکیب‌شده که در واقع واکنش کلر با ازت یا آمونیاک است. مقداری از کلری که به آب اضافه می‌شود با از بین بردن باکتری‌ها آب را ضدعفونی می‌کند و در عوض ترکیب کلرامین به‌وجود می‌آورد.

بقیه کلر موجود در آب، آن را به ماده‌ای ضدعفونی‌کننده تبدیل می‌کند. کلر آزاد این قابلیت را دارد که با آمونیاک ترکیب شود و کلرامین ایجاد کند. عوارض ناشی از کلرامین بیش از کلر آزاد است و نباید میزان آن از ۶/۰ میلی‌گرم در لیتر بالاتر برود. برای از بین بردن کلرامین آب معمولا به آن کلر آزاد اضافه می‌کنند.

به عبارتی، طی ۴ مرحله اول به آب کلر اضافه می‌کنند، بعد کلرامین ایجاد می‌شود. مجدد با اضافه کردن کلر و ایجاد شوک، کلرامین را از بین می‌برند و کلر آزاد اضافه می‌کنند. اگر این روند درست اجرا نشود، میزان کلرامین بالا می‌رود و آب آلوده فضای مناسبی برای رشد باکتری‌هاست. زیاد بودن بوی کلر و التهاب و قرمزی چشم به‌دلیل بالا بودن میزان کلرامین و نشانه آلودگی آب است.

کلر باعث خشکی پوست و مو نیز می‌شود. به همین دلیل قبل از ورود به آب باید موها را بالای سر جمع کرد و با کلاه مناسبی آنها را پوشاند. حتی می‌توان قبل از ورود به استخر موها را با روغن چرب کرد تا یک لایه محافظ رویشان ایجاد شود، بعد آنها را داخل کلاه گذاشت. اگر مرتب به شنا می‌روید هم هفته‌ای یک بار باید از ماسک مو استفاده کنید. پوست هم به مراقبت نیاز دارد و در مواجهه با کلر خشک می‌شود بنابراین برای شستشوی آن باید از شامپوهای خنثی استفاده کرد و مرتب آن را مرطوب نگه داشت.