آشنایی با بیماری های ناخن

آشنایی با بیماری های ناخن او راه های مراقبت از آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ناخن ها علاوه بر زیبایی دستان، در کارکرد انگشتان و حفاظت از بافت نرم دست نقش مهمی دارد و از همه مهمتر در صورتی که ناخن دچار بیماری و یا عفونت گردد درد بسیار شدیدی بوجود خواهد آورد که آسایش را از بین می برد. ناخن نیز مانند هر عضو دیگری از بدن در معرض بسیاری از عوامل بیماری زا قرار دارد: باکتری ها، قارچ ها، ویروسها، عوامل شیمیائی و فیزیکی، …..، همچنین گاهی یک عامل بیماری زا، تنها ناخن را مورد تهاجم قرار میدهد و در آن ایجاد بیماری میکند و گاهی یک بیماری که قسمتهای دیگر بدن را مبتلا کرده، به ناخن نیز گسترش پیدا میکند. با این وجود میتوان گفت به طور کلی بیماری های ناخن خیلی شایع نیستند.

در ابتدا با ساختار ناخن بیشتر آشنا شوید :

ناخن ها از لایه های پروتئینی تشکیل شده اند که کراتین نام دارد. هر ناخن از چندین بخش تشکیل می شود که عبارتند از:

۱ – صفحه اصلی یا پلاک ناخن : این قسمت همان سطح رویی ناخن را تشکیل می دهد که بیشتر در معرض دید قرار دارد.

۲ – چین ناخن : پوستی که از سه طرف ناخن، آن را احاطه کرده است.

۳ – بستر ناخن : پوستی که در زیر صفحه اصلی ناخن قرار دارد.

۴- کوتیکول Cuticle : بافتی که صفحه ناخن را در قاعده ناخن می پوشاند.

۵- بافت زایشی matrix : ناحیه ای است که زیر کوتیکول قرار دارد و رشد ناخن از آن قسمت صورت می گیرد.

۶- لانولا Lunula : قسمت هلال شکل سفیدرنگی که در قاعده ناخن قرار دارد.

ناخن ها به طور متوسط روزانه یک دهم میلی متر رشد می کنند و حدود ۶-۴ ماه طول می کشد که یک ناخن از محل بافت زایشی تا نوک انگشت برسد.در ناخن های انگشتان پا، رشد کندتر صورت گرفته و این زمان به ۱۲-۸ ماه می رسد. رشد ناخن ها در دست مسلط (دستی که بیشتر با آن کار می کنیم)، سریعتر است.

همچنین رشد ناخن به سن، فصل و تغذیه بستگی دارد. آنها در تابستان سریعتر از زمستان رشد می کنند. ناخن ها نفوذپذیرند، یعنی مایعاتی که با ناخن در تماس هستند جذب آن می شوند.

بیماری های ناخن و ناهنجاری های آن :

برخی از علایمی که در ناخن ها دیده می شود نیازمند توجه خاصی نیستند مانند خطوط عمودی که با افزایش سن، گرایش به بدتر شدن دارند یا لکه ها و خطوط سفیدی که معمولا به مرور زمان به سمت بیرون رشد کرده و محو می شوند. نمونه هایی از این دسته تغییرات عبارتند از:

– لکه های سفید

لکه های سفید شایع ترین عارضه در بیماری های ناخن میباشد که معمولا در اثر ضربه های ضعیف مانند کوبیدن ناخن ها روی میز و یا جاهای دیگر ایجاد می شوند. بیشتر در کسانی دیده می شود که کار یدی انجام می دهند. نیاز به درمان ندارد. این لکه ها به مرور زمان به سمت بیرون رشد می کنند.

– شیارهای عمودی

افزایش سن و قرار دادن ناخن ها در آب، آنها را مستعد نازک تر شدن و نرم تر شدن می کند. نازک شدن ناخن ها موجب ایجاد شیارهای عمودی در روی آنها می شود، استفاده از منابع غذایی حاوی آهن و روی می تواند موجب سفت تر شدن ناخن ها شده و از بروز چنین علایمی جلوگیری کند. ماساژ دادن ناخن ها با روغن بادام نیز موجب سفت تر شدن ناخن و حفاظت از آنها می شود.

– سیاه شدن ناخن ها یا کبودی زیرناخن

وارد شدن ضربه به ناخن، موجب پارگی مویرگهای بستر و خونمردگی Hematoma ناخن میشود. خون حاصل ما بین صفحه ناخن و بستر آن به دام افتاده، خونمردگی (هماتوم ) تشکیل میشود. هماتوم میتواند موجب جدا شدن و افتادن ناخن شود. همچنین ممکن است موجب عفونت شود، زیرا بافت هماتوم برای رشد باکتری ها و قارچها مناسب است. جذب شدن خودبخود هماتوم ممکن است مدتی طول بکشد و گاهی موجب تغییر شکل ناخن میشود.

برخی دیگر از ناهنجاری های ناخن نیازمند توجه و پیگیری درمان هستند که به طور عمده به سه دسته موضعی، مادرزادی یا ژنتیک و ناهنجاری های همراه با بیماری های پوستی یا بیماری های سیستمیک، تقسیم می شوند. مانند:

– پارونیشی Paronychia

یک عفونت باکتریایی، قارچی یا ویروسی است که بافت اطراف ناخن را درگیر کرده و موجب احساس درد، تورم، زق زق و قرمزی در این نواحی می شود. در چنین وضعیتی عامل ایجادکننده عفونت شناسایی شده و درمان مناسب با داروهای ضدقارچ، باکتری یا ویروس انتخاب می شود.

آشنایی با بیماری های ناخن

آشنایی با بیماری های ناخن

پارونیشی حاد

– علل بیماری :

پارونیشی حاد معمولاً به علت یک عفونت باکتریایی است که از طریق یک بریدگی یا شکاف در پوست، وارد چین ناخنی شده است. فرو بردن مکرر دستها در آب یک عامل خطر است، پارونیشی مزمن در بین افرادی همچون آشپزها که مکرراً دستهایشان را در آب فرو می کنند، شایع است. پوست اطراف ناخن از آن جدا و نرم شده و معمولاً توسط یک ارگانیسم مخمری، عفونی می گردد. ممکن است یک عفونت باکتریایی ثانویه سوار شود و یک پارونیشی حاد به وجود آید. بعضی از افراد با مقاومت کاهش یافته در برابر عفونت، مثل مبتلایان به مرض قند، در معرض خطر افزایش یافته پارونیشی میباشند. سن، جنس و ژنتیک، عوامل موثر بر این بیماری نیستند.

علایم بیماری :

معمولاً علایم پارونیشی حاد در عرض ۲۴ ساعت پس از عفونت ظاهر میشوند و عبارتند از:

– درد وتورم در یک طرف چین ناخنی

– تشکیل چرک در اطراف ناخن

در صورتیکه پارونیشی حاد درمان نشود، ممکن است ناخن از بستر خود جدا شده، و نهایتاً بیفتد. علایم پارونیشی مزمن طی چندین ماه به وجود می آیند. این وضعیت ممکن است باعث مقداری ناراحتی و تورم شود، اما معمولاً تکشیل چرک، وجود ندارد. نهایتاً ناخن مبتلا، مختصری ضخیم شده، ستیغهای افقی تشکیل گردیده و تغییر رنگ قهوه ای ایجاد میشود.

درمان بیماری :

پزشک ممکن است برای پارونیشی حاد، آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کند، در موارد شدید، احتمال دارد، چرک تحت بی حسی موضعی تخلیه شود. پارونیشی مزمن، ممکن است توسط یک کرم حاوی داروی ضدقارچ درمان گردد. اما اگر یک عفونت ثانویه وجود داشته باشد، پزشک ممکن است داروهای ضدقارچی قویتر و آنتی بیوتیک خوراکی تجویز نماید. پارونیشی حاد، در عرض چند روز پس از درمان بهبود می یابد. در مورد پارونیشی مزمن ممکن است چندین هفته وقت صرف شود.

جهت پیشگیری از پارونیشی مزمن، باید دستهایتان را پس از شستن، کاملاً خشک کنید و هنگامی که دستهایتان در آب است، دستکش پلاستیکی با آستر پنبه ای بپوشید.

– عفونتهای قارچی Onychomycosis

یک عفونت قارچی ناخن است که ریشه کن کردن آن آسان نیست، عفونت رایجی که اغلب (حدود ۴۰درصد موارد) با یک بیماری قارچی در قسمت دیگری از بدن همراه است.

عفونتهای قارچی

عفونتهای قارچی

قارچها نزدیک به نیمی از بیماریهای ناخن را ایجاد میکنند و درمانشان آسان نیست. در این موارد ذراتی debris به رنگهای مختلف در زیر ناخن پدید می آیند که ضمن جدا کردن ناخن از بستر آن، بسته به نوع قارچ، موجب تغییر رنگ ناخن عمدتا به رنگهای سفید، زرد، قهوهای یا مشکی میشوند. با رشد بیشتر قارچ، بافت و نمای ظاهری ناخن تغییر میکند. در صورت عدم درمان و با تجمع بیشتر debris صفحه ناخن به تریج خرد شده، کاملا از بستر ناخن جدا میشود.

رعایت نکردن بهداشت فردی و پدیکور یا مانیکور نامناسب ازعلل مستعد کننده ابتلا میباشند. Onychomycosis در انگشتان پا تا چهار برابر بیشتر دیده میشود.

پیشگیری بسیار آسانتر از درمان است. برای پیشگیری لازم است ناخنها همیشه خشک و تمیز نگاه داشته شوند. جورابها را باید مرتب تعویض نمود. همچنین باید از آسیب به پوست و بافت اطراف ناخن جدا پرهیز شود. در هنگام پدیکوریا مانیکور نباید کوتیکول را برداشت.

در این نوع عفونت، معمولا داروهای ضدقارچ خوراکی به مدت حداقل ۶ هفته برای ناخن های انگشتان دست و ۱۲هفته برای ناخن های انگشتان پا تجویز می شود. شکل دیگری از درمان نیز توصیه می شود و آن تجویز دارو با مقدار بیشتر برای هفت روز در هر ماه به مدت ۳-۲ ماه است. درمان های موضعی نیز به عنوان شیوه های جدیدتر درمان در دسترس هستند.

– جدا شدن ناخن از بستر ناخن

در این حالت صفحه ناخن از بستر خود جدا می شود. شایع ترین علت بیماری، پسوریازیس و یا تماس بیش از حد با شوینده ها است، این مشکل با عوامل دیگری نیز مانند ضربه یا گیر کردن ناخن به جایی، واکنش های دارویی، بیماری های قارچی و واکنش به ناخن های مصنوعی ارتباط دارد. تایپ کردن و کار با صفحه کلید به مدت طولانی هم ممکن است موجب بروز چنین مشکلی شود.

بد نیست که بدانیم حدود ۵۰درصد از بزرگسالانی که مبتلا به بیماری پوستی پسوریازیس هستند از ناهنجاری های بیماری های ناخن رنج می برند.

– سندروم ناخن زرد

تورم در دست ها و یا وضعیت تنفسی شخص از قبیل برونشیت مزمن، ممکن است باعث شود تا در یک یا چند ناخن رنگ های زرد و یا سبز مشاهده شود. این علامت معمولا با رشد آهسته تر ناخن ها همراه است به طوری که کوتاه کردن ناخن ها به هر از چندماه یکبار به تعویق می افتد.

آشنایی با بیماری های ناخن

آشنایی با بیماری های ناخن

– سوراخ سوراخ شدن ناخن

(Pitting) در این حالت ناخن کمی شبیه به انگشتانه خیاطی می شود. این حالت ممکن است در اثر ضربه ایجاد شود یا ممکن است از عوارض بیماری هایی نظیر پسوریازیس، اگزما یا آرتریت باشد.

– ضخیم شدن ناخن ها Onychauxis

اصلی ترین دلیل این ناهنجاری، عفونت های قارچی و پسوریازیس است. ضربه و کهولت سن نیز ممکن است دلیل دیگری باشد. معمولا با درمان مشکل اصلی وضعیت ناخن به حالت عادی برمی گردد.

– ناخن ضخیم و پیچ دار Onychogryposis

به ناخن ضخیم شده گفته میشود که به درون و زیر خود پیچ خورده باشد و به خودی خود یک بیماری نیست بلکه عمدتا در اثر سن بالا، ضربه به ناخن، عفونت قارچی و برخی بیماری ها از قبیل دیابت ایجاد میشود.

– تیرگی ناخن

در این حالت ناخن ها مات و کدر بوده و در نوک آنها نوار تیره رنگی دیده می شود. این علامت ممکن است نشانی از یک بیماری جدی مانند سرطان، نارسایی های احتقانی قلب و یا دیابت باشد. این علامت ممکن است ناشی از کهولت سن نیز باشد.

آشنایی با بیماری های ناخن

آشنایی با بیماری های ناخن

– خطوط تیره ناخنی Melanonychia

خطوطی عمودی هستند که به رنگهای خاکستری، قهوه ای یا سیاه دیده میشوند. در اثر افزایش فعالیت و یا تعداد سلولهای رنگدانه ای ماتریکس ایجاد میشوند. در صورت مشاهده باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

– چماقی شدن ناخن ها

در این حالت ناخن ها به دور انگشتان خمیده می شود. این حالت ممکن است مادرزادی بوده و یا ناشی از کمبود اکسیژن باشد که در بیماری های ریوی دیده می شود.

– شیارهای عرضی

خطوط بیو Beau’s Lines شیارهایی هستند که در عرض ناخن مشاهده می شود. همانطور که میدانید ناخن در ماتریکس ساخته میشود. برخی عوامل از قبیل تروما، سوء تغذیه، شیمی درمانی و اصولا هر رخداد و بیماری شدید جسمی یا روحی میتوانند موجب اختلال در ساخت ناخن توسط ماتریکس شوند. نتیجتا ناخنی که در طول بیماری ساخته میشود از نظر ظاهر، بافت و ترکیبات متفاوت است. به همین دلیل به شکل یک خط عرضی، کمی تیره تر و نیز فرورفته دیده میشود، که به آن خط بیو گفته میشود. از آنجایی که این ناخن ناقص، قبلا تولید شده و شکل گرفته، نمیتوان آنرا به حالت اصلی و سالم در آورد، بلکه با رشد ناخن به بیرون رانده میشود. اما آنچه مهم است علت بوجود آورنده آن است که لازم است با مراجعه به پزشک مورد برسی قرار گیرد.

– تحلیل ناخن Onychatrophia

در حقیقت همان تحلیل رفتن ناخن است. در این حالت رشد ناخن بسیار کند است به طوری که لبه آزاد ناخن نیز وجود ندارد. همچنین ناخن جلای خود را از دست داده،کدر میشود. در برخی موارد ناخن خرد شده و کاملا می افتد. علت این حالت آسیب دیدن ماتریکس میباشد که معمولا در طی برخی بیماری های شدید رخ میدهد.

– خطوط هلالی شکل

(Mees’ lines) خط های هلالی شکلی هستند که در امتداد لانولا دیده می شوند. این خطوط، سفیدرنگ بوده و در مسمومیت با آرسنیک بروز می کنند.

– ناخن قاشقی شکل Koilonychia

در این حالت ناخن ها، نرم، فرورفته و قاشقی شکل، با لبه های برجسته و به حالت مقعر میباشند. فرورفتگی روی ناخن ها معمولا به حدی است که می تواند یک قطره از مایع را در خود نگه دارد. این ناهنجاری در کم خونی های ناشی از فقر آهن دیده می شود.

آشنایی با بیماری های ناخن

آشنایی با بیماری های ناخن

– ناخن فرورفته پا ingrown toenail

ناخن فرورفته پا، هنگامی رخ می‌دهد که ناخن پا به درون پوست رشد می‌کند. این عارضه ممکن است کاملا دردناک باشد و عفونی شود، بنابراین مهم است که به محض تشخیص ناخن فرورفته مراقبت فوری از آن به عمل آید.

این اقدامات را برای درمان ناخن فرورفته انجام دهید:

– سه تا چهار بار در روز پا را در آب گرم بخیسانید.

– هنگامی پا را نخیسانده‌اید،‌ پنجه پا را پاک و خشک نگهدارید.

– در هنگامی که این عارضه در حال بهبود یافتن است، صندل‌های جلو باز بپوشید. اگر حتما باید کفش بپوشید،‌کفش راحتی را انتخاب کنید که به پنجه پایتان فشار نیاورد.

– به دقت یک برش از یک تکه کوچک از پد استریل را بین پوست و ناخن پا قرار دهید. هر روز این پانسمان را عوض کنید.

– از یک مسکن معمول مانند ایبوپروفن یا استامینوفن برای تخفیف درد استفاده کنید.

– معمولا در طول دو یا سه روز باید علائم بهبودی را مشاهده کنید. در غیر اینصورت با دکترتان تماس بگیرید.

با این مشخصات و علایمی که مطرح شد، اگر حدس می زنید و یا مشکوک هستید که مشکلی دارید یا نه، سعی کنید با یک پزشک عمومی یا یک متخصص پوست مشورت کنید تا با انجام مشاهدات و آزمایشات لازم، تشخیص مناسب را ارایه کند. فراموش نکنید وقتی به دیدن پزشک خود می روید لاک های روی ناخن خود را پاک کنید تا بشود ناخن را دید.

به یاد داشته باشید که مهمترین مسأله در بحث مراقبت از ناخن ها این است که از استفاده نادرست از ناخن ها پرهیز کنید. از آنها به عنوان یک وسیله استفاده نکنید. آنها را نجوید و یا پوست اطراف آن را نکنید. معمولا موقع مرتب کردن ناخن ها، پوست انتهای ناخن(cuticle) را از ناخن جدا کرده یا آنرا می چینند که این کار نیز درست نیست.

بهتر است از محلول ها و موادی که برای نرم کردن پوست استفاده می کنید به ناخن ها نیز بمالید. بریدگی های کوچک در کناره های ناخن می تواند راهی برای ورود باکتری ها یا قارچ ها باشد و ایجاد عفونت کند. عفونت نسوج نرم مجاور ناخن paronychia، ناخن ها به کندی رشد می کنند و علایم آسیب دیدگی تا ماه ها روی ناخن ها باقی می ماند.

اگر ناخن های شما خشک و شکننده است یا اینکه ورق ورق شده و می شکند، موقع استفاده از آب، صابون و دیگر شوینده ها، از دستکش های پلاستیکی یا دستکش های ظرفشویی با آستر کتانی استفاده کنید و به طور مرتب دست ها و ناخن های خود را با مرطوب کننده ها مرطوب نگه دارید.

ناخن‌های بی‌رنگ و رو

نحوه گردش پیدا کردن خون در بدن تاثیر مستقیمی بر وضعیت ناخن‌های شما می‌گذارد و نه تنها بر رنگ آنها، بلکه بر فورم و شکل‌شان هم اثر می‌گذارد. رنگ پریدگی ناخن‌هایتان، ممکن است نشانه کم‌خون شدنتان باشد.

اگر از کم‌خونی رنج ببرید یا اینکه به نارسایی قلبی، بیماری‌های کبدی یا سوءتغذیه دچار باشید، رنگ ناخن‌هایتان می‌پرد و به بیماری ناخن مبتلا می‌شوید.

ناخن‌های زرد

زردی ناخن‌هایتان را جدی بگیرید. اصلی‌ترین دلیل این تغییر رنگ، مبتلا شدن ناخن‌های شما به عفونت‌های قارچی است. رشد قارچ‌ها و زرد شدن، بیشتر در ناخن‌های پا اتفاق می‌افتد و زمینه را برای بیماری ناخن ها فراهم می‌کند.

قرار داشتن پا در کفش برای ساعات طولانی، زمینه را برای رشد قارچ‌ها فراهم می‌کند و ماندن پاها در فضایی گرم و مرطوب برای ساعات طولانی، درمان این عفونت را دشوار می‌کند.

البته اگر بیماری ریوی داشته باشید، غده تیروئیدتان خوب کار نکند یا اینکه به دیابت نوع دو دچار باشید هم احتمال مبتلا شدنتان به بیماری ناخن هم بالا می‌رود.

در برخی موارد، نگه داشتن لاک روی ناخن برای روزهای متوالی، ناخن‌ها را زرد می‌کند و با پاک کردن لاک و قرار دادن ناخن‌ها در معرض نور و هوای آزاد برای چند روز، می‌توان زردی آنها را برطرف کرد.

عوامل و عفونت های موثر بر بیماری های ناخن

– زگیل wart

در حقیقت یک تومور خوشخیم پوستی است که بدلیل عفونت ویروسی ایجاد میشود و میتواند پوست زیرین و یا اطراف ناخن را درگیر کرده، نتیجتا موجب تغییر شکل و یا انهدام صفحه ناخن میشود. این بیماری در بسیاری از موارد دردناک است.

– عفونت سودومونا Pseudomonas

سودومونا نوعی باکتری است که میتواند به ناخن تهاجم کند. این باکتری ممکن است در ناخن طبیعی و یا مابین ناخن طبیعی و مصنوعی ( کاشته شده) رشد کند. وجود رطوبت به نفوذ و رشد باکتری کمک میکند. مشخصه بارز این عفونت تغییر رنگ ناخن به رنگ سبز است. با افزایش شدت بیماری رنگ سبز نیز پررنگ تر میشود و ممکن است صفحه ناخن از بستر خود جدا شود.

– پسوریازیس Psoriasis

یک بیماری مزمن و گسترده پوستی است که ممکن است به ناخن نیز گسترش یابد. در این صورت سطح ناخن ناهموار، موج دار و دارای فرورفتگی های ریز فراوان میشود. تغییر رنگ ناخن به زرد تا قرمز قهوه ای و یا جداشدن ناخن از بستر نیز ممکن است دیده شود.

– جویدن ناخن

ترک این عادت بسیار مشکل است. در کودکان شیوع بیشتری دارد که اکثرا با افزایش سن بر طرف میشود. اما وجود این عادت دربالغین با بیماریهای اضطرابی مرتبط است. جویدن ناخنها نه تنها نمای ظاهری ناخن را تغییرمیدهد، بلکه موجب انتقال باکتری ها از دست به دهان و بر عکس میشود. همچنین با آسیب پوست اطراف ناخن، امکان نفوذ و گسترش باکتری ها به داخل آن فراهم می آید.

روش هایی برای سفت تر شدن و مراقبت از ناخن ها

۱ – ناخن های خود را کوتاه نگه دارید و نوک آن را کمی گرد کنید.

۲ – از سفت کننده های ناخن استفاده کنید اما از محصولاتی که در آنها از فرمالدئید و تولوئن سولفا نامید، استفاده شده باشد بپرهیزید. زیرا این مواد شیمیایی ممکن است موجب خارش، قرمزی و تحریک پوست شود.

۳ – هر وقت دستهایتان را شست و شو می دهید، پس از شست وشو از یک مرطوب کننده برای مرطوب نگه داشتن دستها استفاده کنید.

۴ – موقع خواب ناخن ها و پوست اطراف آن را با مرطوب کننده ها، مرطوب کرده و یک دستکش پنبه ای بپوشید.

۵ – از پاک کننده های لاک ناخن، بیش از دوبار در ماه استفاده نکنید. اگر نیاز به پاک کردن لاک از روی ناخن ها دارید از پاک کننده هایی که حاوی استون هستند استفاده نکنید زیرا ممکن است ناخن ها را خشک کند.

۶ – ناخن های حساس و شکننده را بعد از حمام کردن یا پس از خیساندن در آب ولرم به مدت ۲۰-۱۵ دقیقه مرتب کنید و پس از مرتب کردن از مرطوب کننده ها استفاده کنید.

۷ – بریدگی ها و شکاف های ناخن را با چسب ناخن یا با یک لاک بی رنگ ترمیم کنید.

۸ – ناخن را دستکاری نکنید

خواه خودتان ناخن‌های‌تان را مرتب می‌کنید خواه نزد متخصص می‌روید، در هر صورت توصیه اول این است که پوشش ناخن‌های‌تان را از بین نبرید. پوشش ناخن – پوستی که دورتا دور ناخن قرارگرفته و آن را مهار می‌کند- مانعی طبیعی است برای جلوگیری از رشد قارچ و باکتری روی ناخن که با یک‌بار برداشتن این پوشش، محافظ ناخن از بین می‌رود. این کار نه‌تنها پوشش ناخن را بدتر می‌کند و باعث می‌شود این پوشش ورم کرده، زبر و قرمز شود، بلکه به عفونت ناخن نیز منتهی می‌شود. این اتفاق تنها از طریق برداشتن پوشش رخ نمی‌دهد، بلکه عقب بردن پوشش ناخن هم می‌تواند به عفونت و مشکلات این‌چنینی منجر شود.

۹ – به همه محصولات اعتماد نکنید

محصولاتی که به‌عنوان سفت کننده ناخن در بازار به فروش می‌رسند، ریشه علمی نداشته و بیش از آنکه مفید باشند برای ناخن مضر هستند، مگر اینکه ناخن‌های شما ضعیف یا شکننده شده باشند، در غیر این صورت ناخن‌های عادی به سفت کننده نیازی ندارند. ناخن سالم، ناخنی است که انعطاف‌پذیر باشد، بنابراین اگر می‌خواهید ناخن‌های‌تان صدمه‌ای نبینند، با استفاده از سفت کننده‌های ناخن، آن‌ها را شکننده‌تر نکنید.

۱۰ – آبرسانی را فراموش نکنید

البته دلیل محکم علمی برای این ایده وجود ندارد که مرطوب نگه داشتن بستر ناخن‌ها باعث رشد بهتر آن‌ها می‌شود، اما دست‌کم از این مسئله مطمئن هستیم که مرطوب کردن پوشش ناخن از شکستن ناخن‌ها جلوگیری می‌کند. اگر ناخن‌های‌تان مستعد شکستن هستند، یکی از مهم‌ترین دلایل آن می‌تواند کمبود رطوبت باشد. چرب کردن دور پوشش ناخن نیز، به کل ناخن کمک کرده و احتمال شکستن، لب پر شدن، ترک خوردن و شکافتن آن را کم می‌کند.

۱۱ – دور مکمل‌های ژلاتینی خط بکشید

تحقیق‌های متعدد نشان داده مکمل‌های بیوتین (یکی از ویتامین‌های گروه B که در کبد و زرده تخم‌مرغ یافت می‌شود) باعث بهبود ضخامت ناخن شده و از شکاف برداشتن و شکستن جلوگیری می‌کند. در یک تحقیق، محققان آلمانی به ۴۵ بیمار با مشکلات شدید در ناخن، برای چند ماه متوالی روزانه ۵/۲ میلی‌گرم بیوتین دادند. این کار باعث بهبود چشمگیر بیماری‌های آنان شده و حدود ۹۱ درصد موفقیت داشته است. دریافت روزانه ۵/۲ میلی‌گرم بیوتین، تاثیر بسیار زیادی بر روند معالجه مشکلات ناخن دارد.

برخی محصولات نیز وجود دارند که حاوی سیلیکون و مکمل‌های MSM هستند. این دو ماده غذایی نیز کمک شایانی به سلامت ناخن می‌کنند. اما یکی از مکمل‌هایی که تاثیری بر ناخن ندارد، ژلاتین است. به عقیده کارشناسان، خوردن ژلاتین یا قرار دادن ناخن در آن، هیچ تاثیری بر مقاومت ناخن نداشته و ژلاتین مایع به مرور در ناخن نفوذ کرده و آن را ضعیف می‌کند. آن‌طور که کارشناسان تغذیه می‌گویند، مدارک کمی وجود دارد که اثبات می‌کند که برخی از محصولات حاوی کلسیم، مخمر یا فلورید، تاثیر قابل‌توجهی بر سلامت ناخن داشته باشد.

۱۲ – کمتر از مانیکور‌های حرفه‌ای استفاده کنید

رفتن مداوم به سالن‌های مانیکور و پدیکور ناخن، کاری بسیار لوکس است و بسیاری از خانم‌ها به دفعات این کار را انجام می‌دهند. اما تحقیقات اخیر نشان می‌دهد افرادی که به‌صورت مستمر و در فاصله زمانی کوتاه به این سالن‌ها سر می‌زنند، بیشتر از دیگران در معرض خطر بی دوامی و خشکی بستر ناخن قرار می‌گیرند. پزشکان اعتقاد دارند قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی می‌تواند یکی از دلایل چنین اتفاقی باشد. همچنین متخصصان بر این باور هستند افرادی که به‌صورت مستمر مانیکور می‌کنند، معمولا از عفونت مزمن بستر ناخن رنج می‌برند. از علائم این بیماری، می‌توان به پف کردن و قرمز شدن نواحی اطراف پایه ناخن اشاره کرد. درواقع اگر دور ناخن شما پف کرده باشد، نشانه عفونت مزمن است.

به گفته کارشناسان، یکی از راه‌های کاهش این مشکلات، استفاده از ابزار شخصی مانیکور است. این کار ریسک ابتلا به عفونت مزمن را به‌شدت کاهش داده و ضمانت بالایی به سلامت شما می‌دهد.

۱۳ – استون را فراموش کنید

متخصصان در این مورد اتفاق نظر کامل دارند که اگر ناخن‌های شکننده‌ای دارید، نباید از پاک کننده‌های ناخنی که حاوی استون هستند، استفاده کنید. ترکیب شیمیایی استون باعث می‌شود ناخن ضعیف و شکننده، نه تنها نتواند خود را بهبود ببخشد، بلکه آن را ضعیف‌تر نیز کند.

۱۴ – از سوهان‌های زبر استفاده نکنید

سوهان‌های زبر قدیمی دشمن اصلی ناخن هستند. این سوهان‌ها باعث ایجاد شکاف‌ها و ترک‌های کوچکی در ناخن می‌شوند و همین شکاف‌ها هستند که به مرور باعث شکستن ناخن می‌شوند. کارشناسان آرایشی توصیه می‌کنند از سوهان‌های نرم استفاده کنید و هنگام سوهان کشیدن، آن را به‌صورت رفت و برگشتی روی ناخن نکشید، بلکه باید خیلی آرام و با طمانینه آن هم در یک جهت سوهان کشید تا کمترین احتمال شکستگی ناخن به‌ وجود بیاید.

۱۵ – بدون دستکش سراغ شوینده‌ها نروید

هرچند شستن دست‌ها برای حفظ بهداشت فردی بسیار مهم است، اما افراط در این کار می‌تواند باعث تخریب ناخن‌های شما شود. اگر در محیطی کار می‌کنید که شستن دست‌ها در فاصله‌های کوتاه‌مدت، کاری اجباری است، توصیه می‌شود در طول روز از کرم‌های نرم کننده استفاده کرده و دور پوشش ناخن‌های‌تان به صورت اختصاصی مقدار کمی کرم بزنید.

۱۶ – هرشامپویی مصرف نکنید

هنگامی که شامپوی جدیدی را امتحان می‌کنید، تنها به این نکته دقت دارید که آیا این شامپو، با موهای‌تان سازگاری دارد یا خیر؟ اما آیا تا به حال دقت کرده‌اید که شامپوی شما، با ناخن‌های‌تان هم سازگاری دارد؟ این نکته به‌ویژه در مورد شامپو‌های مخصوص مو‌های چرب بسیار صادق است. این شامپو‌ها برای از بین بردن فسفات و دیگر چربی‌های طبیعی موجود در پوست سر طراحی شده‌اند، بنابراین اگر ناخن‌های خیلی خشکی دارید، استفاده از شامپو‌های مخصوص مو‌های چرب، این توانایی را دارد که ناخن‌های شما را بیش از گذشته خشک کند.

رنگ ناخن خبر می‌دهد از سر درون

در بیشتر موارد مشکلات ناخن‌ها می‌تواند ریشه در شرایط پیرامون ما داشته باشد؛ قرار گرفتن در معرض شوینده‌های شیمیایی، استفاده از محصولات بهداشتی خشک کننده ناخن و تماس مستمر ناخن با اشیای دیگر هنگام تایپ کردن، قالی‌بافتن و…. اما در برخی موارد، مشکلات به‌وجود آمده در ناخن، ریشه در بیماری‌های درونی بدن داشته و علامتی است برای شما تا بدانید در بدن‌تان چه می‌گذرد. برای مثال:

– ناخن‌های سفید نشانه مشکلاتی در ناحیه کبد است.

– ناخن‌های نیمه صورتی نیمه‌سفید نشان‌دهنده مشکل کلیوی است.

– زرد شدن و نازک شدن ناخن‌ها همچنین رشد کند علامتی است برای مشکل ریوی.

– ناخن رنگ پریده هم می‌تواند نشان‌دهنده کم‌خونی باشد.

– همچنین اگر ناخن‌های‌تان به رنگ زرد کم‌رنگ با سرخی کم در قسمت‌های پایه درآمده باشند، نشانه‌ای از بیماری دیابت است.