علت خشکی پوست در فصل پاییز چیست؟

دلایل خشکی پوست درفصل پاییز:

حتما متوجه شده اید که همزمان با تغییر رنگ برگ ها در فصل پاییز، پوست بدن شما هم تغییر می کند آثارش را می توان بر روی دست و صورت خود یافت. با آمدن پاییز بتدریج خشکی روی پوست دست و صورت پدیدار می‌شود و اگر بموقع راه‌حل مناسبی برای برطرف شدنش یافت نشود به خارش یا قرمزی نیز منجر می‌شود.

با اینکه خشکی پوست و خارش مداوم آن تا حدی آزاردهنده به نظر می رسد، اما باید بدانید که با انجام برخی کارها و استفاده از لوسیون های مرطوب کننده می توانید تا حد زیادی این مشکل را برطرف کرده و پوست لطیف و نرمی برای خود به ارمغان بیاورید.

علت خشکی پوست در فصل پاییز چیست؟

علت خشکی پوست در فصل پاییز چیست؟

دلیل اصلی خشکی پوست در فصل سرما:

هوای خشک و سرد:

هوای سرد به نسبت هوای گرم یا داغ، رطوبت کمتری دارد به همین خاطر بسیار خشک کننده است. به منظور پیشگیری از خشک شدن پوست در برابر سرما، لازم است که هر روز از کرم و لوسیون های مرطوب کننده استفاده کنید. این کرم ها را وقتی هنوز پوست خیس است استفاده کنید. به طور مثال، پس از استحمام، وقتی هنوز پوست بدن نم دار است، مرطوب کننده بزنید. لازم به یادآوری نیست که در فصل زمستان، باید از کرم های قوی تر بهره بگیرید.

بادهایی با سرعت زیاد:

بادهای سرد زمستانی، پوست را از لیپیدهای (چربی) طبیعی خود که عامل اصلی نرم و مرطوب ماندن پوست هستند، جدا می کند. برای محافظت در برابر این بادها، بهتر است که سر، دست و صورت خود را با کلاه، شال و دستکش بپوشانید تا در معرض باد قرار نداشته باشند. همچنین، پیش از خروج از خانه یک لایه مرطوب کننده و روی آن یک لایه ضدآفتاب بزنید. عینک های دودی هم پوست اطراف چشم را از بادهای سرد محافظت خواهند کرد.

خانه ی گرم:

خانه گرم هم یکی از عواملی است که به خشکی هرچه بیشتر پوست بدن دامن می زند. سیستم های گرمایشی داخل خانه رطوبت پوست را از بین می برند. برای پیشگیری از این مشکل بهتر است از دستگاه های بخور سرد یا گرم استفاده کنید تا رطوبت را به فضای داخلی خانه بازگرداند. می توانید بخور را در اتاق خواب گذاشته و شب در اتاق را ببندید تا هوای مرطوب خارج نشود.
بخور موجب حفظ رطوبت سطحی پوست می شود و در نتیجه، بدن آب کمتری از دست می دهد.

اثرات آتش:

در روزهای سرد زمستانی، هیچ کاری لذت بخش تر از نشستن در کنار شومینه و حس کردن گرمای مستقیم ناشی از سوختن هیزم ها نیست. اما این آتش همان قدر که لذت بخش به نظر می رسد، برای پوست بدن هم مضر است و موجب خشکی آن می شود. سلول های پوست در گرمای خشک بسیار سریع تر می میرند. از این رو، برای حفظ طراوت پوست خود یا در مجاورت آتش ننشینید یا تا حد امکان شومینه هیزمی روشن نکنید.

حمام کردن:

یکی از لذت های روزهای سرد زمستان، دوش آبگرم است. اما این کار برای پوست بدن چندان خوشایند به نظر نمی رسد. برای حفظ رطوبت پوست خود بهتر است به جای آب داغ با آب ولرم استحمام کنید. همچنین، سعی کنید که خیلی زیر دوش نمانید و حداکثر ۱۰ دقیقه ای از حمام بیرون بیایید. اگر تصمیم دارید در وان حمام کنید، درون آب، چندقطره روغن بادام یا اسطوخودوس بریزید تا موجب نرمی پوست شوند. ترجیحا بدن خود را با صابون های قلیایی نشویید. پس از استحمام هم حتما از لوسیون های بدن و مرطوب کننده استفاده کنید.

لباس های زمستانی:

لباس های بافتنی موجب خارش پوست می شوند، برای رفع این معضل بهتر است از البسه با جنس پنبه، نخ یا ابریشم استفاده کنید. یا اگر مجبور به پوشیدن بافتنی هستید، حتما در زیر آن یک لایه لباس نخی بپوشید تا به طور مستقیم با پوستتان تماس نداشته باشد. اگر پوست حساسی دارید، از شوینده های غیرعطری و ملایم استفاده کنید.

اثرات آفتاب در فصل سرما:

همه می دانیم که آفتاب در روزهای گرم تابستان به پوست آسیب می رساند. اما همین خورشید در زمستان هم می تواند لطمه های به پوست وارد کند. در روزهای زمستانی هم حتما ضدآفتاب استفاده کنید. حتی وقتی هوا سرد و ابری است هم از این کرم غافل نشوید زیرا پوست را در برابر باد و سرما هم می تواند محافظت کند.
در آخر هم یادآوری کنیم که بهتر است از وسایلی همانند کیسه یا سنگ پا در زمستان استفاده نکنید زیرا پوست در این فصل خشک است و با این وسایل، شما به خشکی هر چه بیشتر آن دامن می زنید. همچنین پس از حمام حوله را محکم روی پوست نکشید.

علت خشکی پوست در فصل پاییز چیست؟

علت خشکی پوست در فصل پاییز چیست؟

به چه دلیل در این فصل پوستمان خشک می شود؟

برای بررسی علت خشکی پوست باید ابتدا کمی درباره ساختمان پوست صحبت کنیم. این اطلاعات به ما کمک می کند عواملی که باعث خشکی می شود، شناسایی کنیم. لایه خارجی پوست، یک لایه زایا محسوب می شود. پوست مدام در حال تکثیر است و به طور نامحسوس نیز ریزش می کند. این ریزش دائمی است و هیچ گاه قطع نمی شود. لایه خارجی، نسبتا خشک است. خشکی طبیعی پوست در واقع از پوست محافظت می کند. رطوبت، مکان مناسبی برای میکروب هاست و اگر این لایه رطوبت زیادی داشته باشد دیگر قادر به محافظت از لایه های زیرین نخواهد بود. برای این که پوست لطافت و طراوت طبیعی داشته باشد مکانیسم هایی دفاعی وجود دارد که پوست را مرطوب نگه می دارد.

این مکانیسم همان غدد تعریقی است که هم عامل دمای بدن را تنظیم می کند و هم پوست را مرطوب نگه می دارد. هر گاه غدد تعریق دچار مشکل شود پوست نیز طراوت طبیعی اش را از دست خواهد داد. غدد چربی نیز نقش مهمی در چرب و مرطوب شدن پوست دارد. علاوه بر همه اینها یک نوع لیپید که به فاکتور مرطوب کننده پوست معروف است با شست وشوی زیاد پاک می شود و با تداوم این وضع پوست سالم دچار بیماری ای به نام اگزاما می شود.

عوامل اصلی ایجاد کننده خشکی پوست کدامند؟

این عوامل را می توانیم به دو دسته تقسیم کنیم؛ یکی بیماری های پوستی که به خشکی پوست منجر می شود و دوم عوامل محیطی که تغییراتی را در پوست به وجود می آورد. مهم ترین عامل خشکی پوست درماتیت آتوپیت یا اگزامای سرشتی است که فرد به شکل ذاتی فاکتور مرطوب کننده پوست را ندارد یا این فاکتور بخوبی عمل نمی کند. این افراد قبل از بلوغ، خشکی پوست شدیدتری دارند، ولی بعد از آن اندکی کاهش می یابد. (به دلیل وجود هورمون های آندروژنی) یک بیماری ژنتیکی به نام اکتیوز نیز موجب خشکی پوست می شود و پوست فرد مانند پولک می شود. خشکی های پوستی ژنتیکی درمان قطعی ندارد و درمان ها موقتی است، اما نوع دیگری از خشکی پوست را که تقریبا همه ما آن را تجربه می کنیم، خشکی اکتسابی است.

خشکی اکتسابی:

خشکی اکتسابی در فصل پاییز و زمستان مشهود است که ناشی از عوامل محیطی است. به طور طبیعی در این فصول رطوبت محیط کاهش می یابد. البته عامل مهم برای خشکی محیط وجود سیستم های گرمایشی است. این سیستم ها رطوبت اتاق را پایین می آورد و خشکی را تشدید می کند. خشکی پوست را در نواحی کوهستانی کشور بیشتر مشاهده می کنیم. عامل مهم دیگر سن است. پس از پنجاه سالگی نیز فعالیت غدد عرق و غدد چربی ساز کمتر شده و خونرسانی کمتری صورت می گیرد و پوست خشک تر می شود. افراد دچار وسواس که مدام با آب و صابون سر و کار دارند یا از شوینده های قوی حاوی دترژنت بالا استفاده می کنند و افرادی که مایعات کمتری مصرف می کنند بیشتر دچار خشکی پوست می شوند.

درمانش چگونه است؟

در مواردی که خشکی ژنتیکی است، درمان قطعی وجود ندارد، ولی در خشکی های اکتسابی ناشی از محیط باید با توجه به عامل به وجود آورنده خشکی، درمان مناسبی اتخاذ شده و در واقع لازم است عامل ایجادکننده اصلاح شود. خشکی پوست عامل مهمی در خارش پوست است و خشکی علاوه بر ایجاد شکل نازیبا و ضخیم پوست، اثرات روانی هم روی فرد دارد. خشکی باید درمان شود تا به خارش منجر نشود.